Shloka 14
अज्ञान–लोभयोः परस्परहेतुत्वम्
Mutual Causality of Ignorance and Greed
स्वाध्यायशील: स्थानेषु सर्वेषु समुपस्पृशेत् । त्यागधर्म: पवित्राणां संन्यासं मनुरब्रवीत्
śaunaka uvāca | svādhyāyaśīlaḥ sthāneṣu sarveṣu samupaspṛśet | tyāgadharmaḥ pavitrāṇāṃ saṃnyāsaṃ manur abravīt |
សោនកៈបាននិយាយថា៖ «បុគ្គលដែលឧស្សាហ៍ក្នុងស្វាធ្យាយ (ការសិក្សាខ្លួនឯងនៃវេដ) គួរធ្វើស្នានបរិសុទ្ធនៅគ្រប់ទីរីថៈទាំងអស់។ មនុបានប្រកាសថា សន្យាស—ធម៌នៃការលះបង់ទាំងស្រុង—ជាធម៌បរិសុទ្ធដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតក្នុងចំណោមវិន័យបរិសុទ្ធទាំងឡាយ»។
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse links inner discipline (svādhyāya) with outer purification (ritual bathing) and culminates in a hierarchy of values: Manu’s authoritative view is that saṃnyāsa—complete relinquishment (tyāga) of worldly attachment—is the supreme purifying dharma.
In the didactic setting of Śānti Parva, Śaunaka speaks as a transmitter of traditional instruction, recommending practices of purification and study, and citing Manu to emphasize that the highest form of purity is achieved through renunciation.