Shloka 9
अध्याय १५२: लोभः पापस्य मूलम् — Greed as the Root of Wrongdoing
अविज्ञायैव मे प्रज्ञां बालस्येव स पण्डित: । ब्रह्मन पितेव पुत्रस्य प्रीतिमानू भव शौनक,“ब्रह्मन] शौनक! आप विद्वान् हैं और मैं मूर्ख। आप मेरी बालबुद्धिपर ध्यान न देकर जैसे पिता पुत्रपर स्वभावत: संतुष्ट होता है, उसी प्रकार मुझपर भी प्रसन्न होइये”
avijñāyaiva me prajñāṃ bālasyeva sa paṇḍitaḥ | brahman piteva putrasya prītimānū bhava śaunaka ||
ភីṣ្មៈ បាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រាហ្មណ៍ សោណកៈ ទោះបីអ្នកជាអ្នកប្រាជ្ញក៏ដោយ សូមកុំវិនិច្ឆ័យបញ្ញារបស់ខ្ញុំយ៉ាងតឹងរឹងពេក ដូចជាមនុស្សម្នាក់មិនយកចិត្តទុកដាក់លើបញ្ញាក្មេងតូច។ សូមមានមេត្តាចំពោះខ្ញុំ ដូចឪពុកដែលដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ធម្មជាតិ ពេញចិត្តចំពោះកូនប្រុសរបស់ខ្លួន»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse models humility and respectful discourse: a speaker asks the learned listener to respond with patience and affectionate forbearance, like a father toward a child, rather than harsh judgment.
Bhīṣma addresses the sage Śaunaka, acknowledging Śaunaka’s learning and requesting indulgence toward Bhīṣma’s own limitations, using the father–son relationship as an ethical analogy for compassionate listening.