Shloka 150
अध्याय १५२: लोभः पापस्य मूलम् — Greed as the Root of Wrongdoing
इस प्रकार श्रीमहाभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत आपद्धर्मपर्वमें इन्दोत और पारिक्षितका संवादविषयक एक सौ पचासवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṁ śrīmahābhārata-śāntiparvaṇi antar-gate āpaddharmaparvaṇi indota-parīkṣit-saṁvāda-viṣayaka ekaśata-pañcāśattamo 'dhyāyaḥ pūrṇaḥ
ដូច្នេះ បានបញ្ចប់ជំពូកទីមួយរយហាសិប នៃផ្នែក អាបទ្ធធម្ម (Āpaddharma) ក្នុង សាន្តិពರ್ವ (Śānti Parva) នៃ «ស្រីមហាភារត» ដែលមានប្រធានបទជាសន្ទនារវាង ឥន្ទោត (Indota) និង ពារីក្សិត (Parīkṣit)។ ក្នុងស៊ុមសីលធម៌នៃ សាន្តិពರ್ವ កថាបញ្ចប់នេះបង្ហាញថា វគ្គបង្រៀនអំពីការប្រព្រឹត្តក្នុងគ្រាវិបត្តិ (āpaddharma) ត្រូវបានបញ្ចប់តាមរយៈសន្ទនារបស់ពួកគេ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
This line is a colophon marking the end of a chapter; it frames the preceding material as instruction on āpaddharma—ethical conduct and decision-making under distress—delivered through the Indota–Parīkṣit dialogue within the Śānti Parva’s broader peace-and-dharma discourse.
The text is concluding a unit: it announces that the 150th chapter of the Āpaddharma section (within Śānti Parva) has been completed, specifying that its topic was the conversation between Indota and King Parīkṣit.