Shloka 6
Nārada–Vāyu–Śalmali Upākhyāna: Enmity with the Strong and the Primacy of Buddhi (नारद-वायु-शल्मलि उपाख्यानम्)
ब्रह्महत्यापनोदार्थमपृच्छद् ब्राह्मणान् बहून् । पर्यटन् पृथिवीं कृत्स्नां देशो देशे नराधिप:
brahmahatyāpanodārtham apṛcchad brāhmaṇān bahūn | paryaṭan pṛthivīṁ kṛtsnāṁ deśo deśe narādhipaḥ ||
ដើម្បីលុបបំបាត់បាបនៃការសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ ព្រះរាជាបានសួរព្រាហ្មណ៍ជាច្រើនអង្គ។ ព្រះអង្គបានដើរត្រាច់ពេញផែនដី ទៅតាមដែនដីមួយទៅដែនដីមួយ ស្វែងរកវិធីសាស្ត្រសមរម្យសម្រាប់ការប្រោសលោះ—បង្ហាញថា ទោះជាព្រះមហាក្សត្រក៏ត្រូវគោរពធម៌ និងទទួលយកដំបូន្មានអ្នកប្រាជ្ញ នៅពេលទទួលបន្ទុកអំពើខុសធ្ងន់ធ្ងរ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Grave wrongdoing demands humility and active seeking of dharmic remedy: even a king must consult the learned and pursue proper prāyaścitta (expiation) rather than relying on power or denial.
Bhīṣma describes a king burdened by brahmahatyā who travels across the world, questioning many Brahmins in different regions to learn how the sin may be removed.