Shloka 326
कपोती-विलापः स्वर्गसंयोगश्च
The Dove’s Lament and Celestial Reunion
शरणं यामि यान्यस्मिन् दैवतानि वनस्पतौ । इसके बाद उसने उस वृक्षके नीचे ही रातभर रहनेका निश्चय किया। फिर हाथ जोड़ प्रणाम करके उस वनस्पतिसे कहा--“इस वृक्षपर जो-जो देवता हों, उन सबकी मैं शरण लेता हूँ
śaraṇaṃ yāmi yāny asmin daivatāni vanaspatau |
ភីષ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ខ្ញុំសូមចូលជ្រកកោនចំពោះទេវតាទាំងឡាយណាដែលស្ថិតនៅក្នុងដើមឈើនេះ»។ ដោយប្រណម្យដៃ គាត់បានគោរពថ្វាយបង្គំដល់ដើមឈើ ហើយសម្រេចចិត្តស្នាក់នៅក្រោមវាពេញមួយយប់ ដាក់ខ្លួនក្រោមការការពាររបស់អំណាចបរិសុទ្ធដែលជឿថាស្ថិតនៅក្នុងវា—អំពើដែលបង្ហាញភាពទាបទន់ ជំនឿ និងគតិគោរពធម្មជាតិជាភាជនៈនៃទេវភាព។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse models śaraṇāgati (seeking refuge) and respectful devotion: one should approach the sacred with humility, recognizing that divinity may be present even in natural forms like a tree, and act with reverence rather than entitlement.
A person (as framed by Bhīṣma’s narration) decides to stay the night beneath a tree and, before doing so, offers salutations and declares refuge in all deities believed to reside in that tree, seeking protection and blessing.