Shloka 29
कपोत-लुब्धकसंवादः — Hunter’s Remorse and Renunciatory Resolve
यस्य दस्युगणा राष्ट्र ध्वांक्षा मत्स्यान् जलादिव । विहरन्ति परस्वानि स वै क्षत्रियपांसन:
yasya dasyugaṇā rāṣṭre dhvāṅkṣā matsyān jalād iva | viharanti parasvāni sa vai kṣatriyapāṁsanaḥ ||
ភីष្មៈ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ក្នុងនគរណាដែលក្រុមចោរលួចប្លន់យកទ្រព្យរបស់អ្នកដទៃ ដូចបក្សីក្រពើ (heron) ឆក់ត្រីពីទឹក នោះព្រះមហាក្សត្រនោះពិតជាមានកិត្តិយសខូចខាត ជាមេរោគនៃវង្សក្សត្រីយៈ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A king’s primary dharma is protection: if robbers freely plunder others’ property in his realm, it signals failure of governance. Such a ruler is condemned as a disgrace to the Kṣatriya ideal of guardianship and justice.
In the Śānti Parva’s instruction on rājadharma, Bhīṣma is advising Yudhiṣṭhira about standards of kingship. He uses a vivid simile—predatory birds snatching fish—to describe unchecked banditry, and he censures the king who allows it.