Shloka 90
Śaraṇāgata-Atithi-Dharma in the Kapota Narrative (कपोत-आख्यानम्—शरणागतधर्मः)
विश्वामित्र उवाच नैवातिपापं भक्ष्यमाणस्य दुष्ट सुरां तु पीत्वा पततीति शब्द: । अन्योन्यकार्याणि यथा तथैव न पापमात्रेण कृतं हिनस्ति
Viśvāmitra uvāca: naivātipāpaṃ bhakṣyamāṇasya duṣṭa surāṃ tu pītvā patatīti śabdaḥ | anyonyakāryāṇi yathā tathaiva na pāpamātreṇa kṛtaṃ hinasti ||
វិශ්וואַមិត្រ បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំមិនឃើញមានពាក្យក្នុងសាស្ត្រណាមួយថា ការបរិភោគអ្វីដែលហាមឃាត់តែប៉ុណ្ណោះ នឹងក្លាយជាបាបធំដូចការសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ជាដើមឡើយ។ តែមានពាក្យបញ្ជាច្បាស់ថា ព្រាហ្មណ៍ដែលផឹកសុរា នឹងធ្លាក់ចេញពីស្ថានភាពរបស់ខ្លួន; ដូច្នេះ ការផឹកសុរា ត្រូវតែបោះបង់ជាដាច់ខាត។ ដូចដែលសកម្មភាពផ្សេងៗត្រូវបានហាមឃាត់តាមរបៀបរបស់វា ការបរិភោគអភក្ខ្យក៏ដូចគ្នា។ ទោះយ៉ាងណា បាបធម្មតាមួយដែលបានប្រព្រឹត្តម្តងក្នុងពេលអាសន្ន មិនអាចបំផ្លាញបុណ្យដែលបានសន្សំដោយការធ្វើល្អអស់មួយជីវិតបានទេ»។
विश्वामित्र उवाच
Educational Q&A
Viśvāmitra distinguishes degrees of wrongdoing: drinking liquor is explicitly condemned as causing a Brāhmaṇa’s fall, whereas eating forbidden food is a prohibition but not necessarily an ‘extreme sin’ like brahmin-slaying. He further argues that a one-time, minor lapse in a crisis does not erase a lifetime of accumulated merit.
In a discussion on dharma—especially conduct under hardship—Viśvāmitra cites scriptural authority to weigh different prohibitions. He emphasizes that some acts have clearly stated severe consequences (surā-drinking), while others, though forbidden, should be judged with proportionality, particularly in times of distress.