Shloka 64
Śaraṇāgata-Atithi-Dharma in the Kapota Narrative (कपोत-आख्यानम्—शरणागतधर्मः)
ऐन्द्रो धर्म: क्षत्रियाणां ब्राह्मणानामथाग्निक: । ब्रह्मवह्निर्मम बल॑ भक्ष्यामि शमयन् क्षुधाम्
aindro dharmaḥ kṣatriyāṇāṃ brāhmaṇānām athāgnikaḥ | brahmavahnirmama balaṃ bhakṣyāmi śamayan kṣudhām ||
ឃបាចៈបាននិយាយថា៖ «សម្រាប់ក្សត្រីយៈ ធម៌គឺដូចឥន្ទ្រៈ—ការគ្រប់គ្រងដ៏វីរភាព និងអំណាចនៃអធិបតេយ្យ; សម្រាប់ព្រាហ្មណៈ វាគឺពិធីភ្លើង—វិន័យនៃអគ្គិ។ ខ្ញុំគឺ ‘ភ្លើងព្រះព្រហ្ម’—កម្លាំងរបស់ខ្ញុំគឺការបរិភោគ។ ខ្ញុំនឹងលេបស៊ី ដើម្បីបំបាត់ភាពឃ្លាន»។
घपच उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts varṇa-specific ideals: kṣatriya dharma is framed as ‘Indra-like’ sovereignty and force, while brāhmaṇa dharma is ‘fire-based’—ritual discipline and sacred restraint. It also shows how a speaker can invoke dharma-language to define (and potentially justify) their own nature and actions.
The speaker identifies himself with a sacred, consuming fire (‘Brahma-fire’) and declares that his power is to devour in order to satisfy hunger. The statement uses the idiom of dharma (role-based duty and sacred power) to present consumption as an inherent function rather than a mere impulse.