Shloka 36
Śaraṇāgata-Atithi-Dharma in the Kapota Narrative (कपोत-आख्यानम्—शरणागतधर्मः)
स चिन्तयामास मुनि: कि नु मे सुकृतं भवेत् । कथं वृथा न मृत्यु: स्यादिति पार्थिवसत्तम
sa cintayāmāsa muniḥ ki nu me sukṛtaṃ bhavet | kathaṃ vṛthā na mṛtyuḥ syād iti pārthiva-sattama nṛpa-śreṣṭha |
ភីṣ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ មុនីនោះបានគិតថា «តើអំពើល្អណាមួយនឹងកើតមានសម្រាប់ខ្ញុំ? តើធ្វើដូចម្តេច ដើម្បីឲ្យការស្លាប់របស់ខ្ញុំមិនក្លាយជាការស្លាប់ឥតន័យ?»—ដូច្នេះហើយ គាត់បានពិចារណា ឱ ព្រះមហាក្សត្រដ៏ប្រសើរ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even when facing death, one should examine one’s life through the lens of dharma and seek a meaningful, merit-bearing course of action, so that death is not ‘in vain’ but connected to right intention and ethical purpose.
Bhīṣma narrates that a sage, confronted with the prospect of dying, begins to deliberate about what virtuous act or merit he can still accomplish and how to avoid a pointless death; Bhīṣma addresses the listener respectfully as the best of kings.