Shloka 33
Śaraṇāgata-Atithi-Dharma in the Kapota Narrative (कपोत-आख्यानम्—शरणागतधर्मः)
तत् प्रविश्य क्षुधाविष्टो विश्वामित्रो महानृषि: । आहारान्वेषणे युक्त: पर यत्नं समास्थित:,उस बस्तीमें घुसकर भूखसे पीड़ित हुए महर्षि विश्वामित्र आहारकी खोजमें लगकर उसके लिये महान् प्रयत्न करने लगे
tat praviśya kṣudhāviṣṭo viśvāmitro mahānṛṣiḥ | āhārānveṣaṇe yuktaḥ para-yatnaṃ samāsthitaḥ ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ចូលទៅក្នុងភូមិនោះ ព្រះឥសីដ៏មហិមា វិශ්וואַមិត្រៈ ដែលត្រូវទុក្ខឃ្លានគ្របដណ្ដប់ បានប្តេជ្ញាចិត្តស្វែងរកអាហារ ហើយប្រឹងប្រែងយ៉ាងខ្លាំង ដើម្បីរកចិញ្ចឹមជីវិត។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extreme necessity (hunger) can compel action even in a great sage, raising the ethical question of how to preserve life without abandoning dharma; it prepares the ground for discussing conduct under distress (āpaddharma).
Viśvāmitra, suffering from hunger, enters a settlement and actively searches for food, exerting great effort to secure sustenance.