Shloka 27
Śaraṇāgata-Atithi-Dharma in the Kapota Narrative (कपोत-आख्यानम्—शरणागतधर्मः)
त्यक्त्वा दारांश्व पुत्रांश्व कस्मिंश्व॒ जनसंसदि । भक्ष्याभक्ष्यसमो भूत्वा निरग्निरनिकेतन:
tyaktvā dārān ca putrān ca kasmiṁś ca jana-saṁsadi | bhakṣyābhakṣya-samo bhūtvā niragnir aniketanāḥ ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «គាត់បានលះបង់ភរិយា និងបុត្រា ដោយទុកពួកគេនៅក្នុងសន្និបាតសាធារណៈមួយ។ បន្ទាប់មក គាត់បានដើរត្រាច់ទៅ ដោយបោះបង់ភ្លើងបរិសុទ្ធក្នុងគេហដ្ឋាន និងទីលំនៅថេរ ហើយរក្សាចិត្តស្មើគ្នាចំពោះអ្វីដែលគួរញ៉ាំ និងអ្វីដែលមិនគួរញ៉ាំ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches renunciant discipline: relinquishing household identity (family ties, sacred fires, fixed residence) and cultivating equanimity even toward socially coded distinctions like permissible vs. impermissible food—an ethical training in non-attachment and sameness of vision.
Bhīṣma describes an ascetic who leaves his family behind in a public setting and adopts a wandering life, no longer maintaining domestic rituals (agnihotra) or a home, and living with an even-minded attitude toward food categories.