Shloka 65
Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
न दुःखं परदु:खे वै केचिदाहुरबुद्धय: । यो दुःखं नाभिजानाति स जल्पति महाजने
na duḥkhaṁ paradaḥkhe vai kecid āhur abuddhayaḥ | yo duḥkhaṁ nābhijānāti sa jalpati mahājane ||
ព្រះព្រហ្មទត្តបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «មនុស្សខ្លះដែលល្ងង់ខ្លៅនិយាយថា មិនចាំបាច់ទុក្ខចិត្តចំពោះទុក្ខរបស់អ្នកដទៃទេ។ ប៉ុន្តែពាក្យបែបនេះ គឺនិយាយដោយអ្នកដែលមិនយល់ដឹងពិតប្រាកដអំពីទុក្ខ—ជាពិសេសពេលនិយាយនៅមុខអ្នកប្រាជ្ញ និងអ្នកល្អ»។
ब्रह्मदत्त उवाच
Educational Q&A
True understanding of suffering naturally includes sensitivity to others’ suffering; indifference to another’s pain is presented as a mark of ignorance and lack of wisdom.
In the Śānti Parva’s ethical instruction, Brahmadatta is speaking to emphasize proper moral insight: he rebukes the view that one should remain unaffected by others’ grief, calling it the speech of the foolish before the wise.