Shloka 76
आपद्धर्मनिर्णयः — विश्वामित्र-श्वपचसंवादः
Apaddharma Determination: Dialogue of Viśvāmitra and the Śvapaca
तद्गचः संगतं श्रुत्वा लोमशो युक्तमर्थवत् | हर्षादुद्वीक्ष्य पलितं स्वागतेनाभ्यपूजयत्
tadgiraḥ saṅgataṃ śrutvā lomaśo yuktam arthavat | harṣād udvīkṣya palitaṃ svāgatenābhyapūjayat ||
ភីෂ្មៈបាននិយាយថា៖ ពេលបានឮពាក្យដែលត្បាញយ៉ាងល្អ—មានហេតុផល និងពោរពេញដោយន័យ—លោមសៈមានចិត្តរីករាយ បានលើកភ្នែកមើលបុរសសក់ស និងទទួលស្វាគមន៍ដោយកិត្តិយស ប្រៀបដូចជាអ្នកគួរគោរព ហើយសរសើរគាត់យ៉ាងច្រើន។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Speech that is coherent (saṅgata), well-reasoned (yukta), and meaningful (arthavat) naturally commands respect; honoring such discourse is itself a dharmic response, reinforcing ethical communication and reverence for wisdom.
After hearing a well-argued and purposeful statement, the sage Lomaśa becomes pleased, looks attentively at the elderly speaker, and receives him with formal welcome and generous praise.