Shloka 34
आपद्धर्मनिर्णयः — विश्वामित्र-श्वपचसंवादः
Apaddharma Determination: Dialogue of Viśvāmitra and the Śvapaca
अथास्यासीदियं चिन्ता तत् प्राप्प सुमहद् भयम् । न्यौले और उल्लू--दोनोंका लक्ष्य बने हुए उस चूहेको बड़ा भय हुआ। अब उसे इस प्रकार चिन्ता होने लगी-- ।। आपपशद्यस्यां सुकष्टायां मरणे प्रत्युपस्थिते
athāsyāsīd iyaṃ cintā tat prāpya sumahad bhayam | nyaule ca ulūke—dvayor lakṣya-bhūtasya mūṣakasya mahad bhayam abhavat | athāsyaivaṃ cintā jāyate—āpadi prāptāyāṃ su-kaṣṭāyāṃ maraṇe pratyupasthite ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ បន្ទាប់មក ក្តីព្រួយបារម្ភដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ បានកើតឡើងក្នុងចិត្តវា ហើយវាត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំង។ កណ្ដុរ ដែលក្លាយជាគោលដៅរបស់ទាំងសត្វន្យោល និងសត្វអ៊ូល បានរន្ធត់ស្ទើរតែបាត់ស្មារតី។ ក្នុងគ្រោះមហន្តរាយដ៏សាហាវនោះ ដោយមរណភាពឈរជិតខាង វាបានចាប់ផ្តើមគិតដូច្នេះ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When danger becomes immediate and unavoidable, one should not freeze in panic; clear thinking and timely, prudent action (nīti) are essential for preserving life and upholding one’s duties.
A mouse finds itself threatened simultaneously by two predators—a mongoose and an owl. Overcome by fear, it begins to deliberate urgently because death is near.