Shloka 187
आपद्धर्मनिर्णयः — विश्वामित्र-श्वपचसंवादः
Apaddharma Determination: Dialogue of Viśvāmitra and the Śvapaca
प्राणप्रदानजं त्वत्तो मयि सौहृदमागतम् । धर्मज्ञोडस्मि गुणज्ञोडस्मि कृतज्ञोडस्मि विशेषत:
Lomaśa uvāca | prāṇapradānajaṃ tvatto mayi sauhṛdam āgatam | dharmajño 'smi guṇajño 'smi kṛtajño 'smi viśeṣataḥ |
លោកលោមសៈបាននិយាយថា៖ «ព្រោះអ្នកបានប្រទានជីវិតឲ្យខ្ញុំ សេចក្តីស្និទ្ធស្នាលដ៏កក់ក្តៅបានកើតឡើងក្នុងខ្ញុំចំពោះអ្នក។ ខ្ញុំយល់ដឹងធម្មៈ; ខ្ញុំស្គាល់គុណធម៌ និងតម្លៃនៃគុណសម្បត្តិ; ហើយលើសអ្វីទាំងអស់ ខ្ញុំកតញ្ញូយ៉ាងជ្រាលជ្រៅចំពោះអ្នក»។
लोमश उवाच
Educational Q&A
The verse elevates kṛtajñatā (gratitude) as an ethical virtue: receiving life-saving help should naturally generate sauhṛda (goodwill) and a commitment to recognize dharma and genuine qualities in others.
Lomaśa addresses someone who has saved his life, stating that this act has produced deep friendship in him and declaring himself a knower of dharma and virtues, and especially grateful to the benefactor.