Shloka 111
आपद्धर्मनिर्णयः — विश्वामित्र-श्वपचसंवादः
Apaddharma Determination: Dialogue of Viśvāmitra and the Śvapaca
नच वक्चित् कृते कार्य कर्तारें समवेक्षते
na ca vakcit kṛte kārya kartāraṃ samavekṣate
ភីស្មាបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ហើយកុំឲ្យក្រោយពេលការងារមួយបានធ្វើរួចហើយ ទើបងាកមើលរកអ្នកណាម្នាក់ដើម្បីចាត់ទុកថាជាអ្នកធ្វើ—ដើម្បីសរសើរ ឬដើម្បីបន្ទោស»។ ក្នុងទស្សនៈធម៌នៃសាន្តិពರ್ವ នេះមានន័យថា ត្រូវទប់ចិត្តមិនឲ្យជាប់គាំងក្រោយហេតុការណ៍លើ “អ្នកធ្វើ” ជាពិសេសចិត្តចង់ចែកសរសើរ ឬចែកកំហុស ដើម្បីឲ្យការវិនិច្ឆ័យនៅតែស្របតាមធម៌ មិនតាមអារម្មណ៍ប្រតិកម្ម។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Do not become obsessed, after an event, with pinpointing a single ‘doer’ to praise or blame; ethical clarity requires restraint from reactive attribution and a steadier view aligned with dharma.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and right conduct; here he offers a maxim about how one should regard actions and agency, discouraging post‑facto fixation on who should be labeled the agent.