Shloka 1
अविश्वास-निति: ब्रह्मदत्त–पूजनी-संवादः
Policy of Caution: The Brahmadatta–Pūjanī Dialogue
ऑपन--माज बछ। अि<-छऋाय षट्त्रिशर्दाधिकशततमो< ध्याय: राजा किसका धन ले और किसका न ले तथा किसके साथ कैसा बर्ताव करे--इसका विचार भीष्म उवाच अत्र गाथा ब्रह्मगीता: कीर्तयन्ति पुराविद: । येन मार्गेण राजा वै कोशं संजनयत्युत
bhīṣma uvāca | atra gāthā brahmagītāḥ kīrtayanti purāvidaḥ | yena mārgeṇa rājā vai kośaṃ sañjanayaty uta |
ភីष្មបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ក្នុងរឿងនេះ បណ្ឌិតអ្នកចេះដឹងប្រពៃណីបុរាណ តែងសូត្រគាថាខ្លះដែលគេហៅថា “ព្រះព្រហ្ម-គីតា” (Brahma-gītā)។ គាថាទាំងនោះបង្ហាញផ្លូវ និងវិធីដែលព្រះមហាក្សត្រប្រមូលបំពេញព្រះរាជទ្រព្យសម្បត្តិដោយត្រឹមត្រូវ—សំណួរដែលពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់ថា ព្រះអង្គគួរយកពន្ធពីនរណា មិនគួរយកពីនរណា និងគួរប្រព្រឹត្តយ៉ាងណាចំពោះមនុស្សប្រភេទផ្សេងៗ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse introduces an authoritative traditional teaching (called the Brahma-gītās) on the ethical method by which a king should build the treasury—implying that revenue must be raised through a proper, dharmic path rather than arbitrary exaction.
Bhishma begins a new instruction to Yudhishthira on royal conduct and revenue policy, citing that ancient experts recite Brahmā-attributed verses explaining how a king generates wealth for the state and, by implication, how he should treat different subjects in the process.