Shloka 25
इदं कायव्यचरितं यो नित्यमनुचिन्तयेत् । नारण्येभ्यो हि भूतेभ्यो भयं प्राप्रोति किंचन,जो प्रतिदिन कायव्यके इस चरित्रका चिन्तन करता है, उसे वनवासी प्राणियोंसे किंचिन्मात्र भी भय नहीं प्राप्त होता
idaṃ kāyavyacaritaṃ yo nityam anucintayet | nāraṇyebhyo hi bhūtebhyo bhayaṃ prāpnoti kiṃcana ||
ភីष្មបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាដែលរំលឹកគិតពិចារណាជានិច្ចអំពីរឿងរ៉ាវនៃវិន័យ និងអាកប្បកិរិយារបស់ កាយវ្យ (Kāyavya) នោះ មិនទទួលបានសេចក្តីភ័យសូម្បីតែបន្តិចពីសត្វដែលរស់នៅក្នុងព្រៃឡើយ។ ការបង្រៀនគឺថា ការចងចាំជាប់លាប់នូវវិន័យល្អ និងសេចក្តីប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ ធ្វើឲ្យចិត្តមាំមួន និងបំបាត់កង្វល់ ទោះនៅក្នុងព្រៃព្រឹក្សា និងគ្រោះថ្នាក់ក៏ដោយ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Regular contemplation on an exemplar of right conduct (Kāyavya’s carita) cultivates inner steadiness, so that external threats—symbolized by wild forest creatures—no longer generate fear.
Bhīṣma is concluding a didactic point: he recommends daily reflection on the story of Kāyavya’s conduct and states its fruit (phala)—freedom from fear even in the wilderness.