Shloka 4
Kośa, Bala, and Maryādā: Treasury, Capacity, and Enforceable Limits (कोश-बल-मर्यादा)
असंविहितराष्ट्स्य देशकालावजानत: । अप्राप्यं च भवेत् सान्त्वं भेदो वाप्पतिपीडनात् । जीवित त्वर्थहेतुर्वा तत्र कि सुकृतं भवेत्,जिसने अपने राज्यकी रक्षा नहीं की हो, जिसे देश और कालका ज्ञान नहीं हो, अत्यन्त पीड़ा देनेके कारण जिसके लिये साम अथवा भेदनीतिका प्रयोग असम्भव हो जाय, उसके लिये क्या करना उचित है वह जीवनकी रक्षा करे या धनके साधनकी? उसके लिये क्या करनेमें भलाई है?
asaṁvihita-rāṣṭrasya deśa-kālāvajānataḥ | aprāpyaṁ ca bhavet sāntvaṁ bhedo vā pīḍanāt | jīvita-tv-artha-hetur vā tatra kiṁ sukṛtaṁ bhavet ||
យុធិષ્ઠិរ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «សម្រាប់អ្នកដែលមិនបានការពាររាជ្យរបស់ខ្លួន អ្នកដែលមិនដឹងកាលៈទេសៈ និងពេលវេលាដ៏សមរម្យ ហើយដោយសារការគាបសង្កត់ឈឺចាប់ខ្លាំង ដល់ថ្នាក់មិនអាចប្រើនយោបាយសាម (ការសម្របសម្រួល) ឬភេទ (ការបំបែក) បានទៀត—តើផ្លូវណាជាត្រឹមត្រូវពិត? គួរខិតខំរក្សាជីវិត ឬរក្សាមធ្យោបាយទ្រព្យសម្បត្តិ? ក្នុងស្ថានការណ៍ដូចនេះ ការធ្វើអ្វីទើបជាការល្អ និងជាធម៌ជាង?»
युधिछिर उवाच