Shloka 129
Āpad-dharma and Discernment in Livelihood (आपद्धर्मे विज्ञानबलम्)
इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मानुशासनपर्वणि यमगौतमसंवादे एकोनत्रिंशदधिकशततमो< ध्याय:
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi rājadharmānuśāsanaparvaṇi yamagautamasaṃvāde ekonatriṃśad-adhikaśatatamo 'dhyāyaḥ |
ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីមហាភារត» នៃសន្តិបវ៌—នៅក្នុងផ្នែករាជធម៌អនុសាសន—ជំពូកទីមួយរយម្ភៃប្រាំបួន ដែលបង្ហាញសន្ទនារវាងយម និងគោតម បានបញ្ចប់។ កថាបញ្ចប់នេះបង្ហាញការបញ្ចប់នៃមេរៀនមួយ ស្តីពីការគ្រប់គ្រងដោយធម៌ និងច្បាប់សីលធម៌ ដូចដែលបានបកស្រាយតាមរយៈការសន្ទនារបស់ពួកគេ។
यम उवाच
Educational Q&A
This verse is a colophon marking the end of a chapter in the Rājadharma (royal ethics) instruction: it frames the preceding material as authoritative guidance on justice and righteous governance, delivered through the dialogue of Yama (moral-judicial authority) and the sage Gautama.
The narrative unit concludes: the text announces that the Yama–Gautama dialogue section has completed its 129th chapter within the Śānti Parva’s royal-dharma instruction, functioning as a formal closing statement rather than a new doctrinal verse.