Shloka 28
Āśā-prabhava (आशाप्रभव) — On the Rise and Power of Hope/Expectation
Sumitra Itihāsa Begins
स ततो ब्राह्मुणो भूत्वा प्रहादं पाकशासन: । गत्वा प्रोवाच मेधावी श्रेय इच्छामि वेदितुम्
sa tato brāhmaṇo bhūtvā prahrādaṁ pākaśāsanaḥ | gatvā provāca medhāvī śreya icchāmi veditum ||
បន្ទាប់មក បាកសាសនៈ (ឥន្ទ្រា) បានស្លៀកពាក់រូបរាងជាប្រាហ្មណ៍ ហើយទៅរកព្រះប្រាហ្លាទ។ ព្រះឥន្ទ្រាអ្នកមានប្រាជ្ញា បាននិយាយថា៖ «ព្រះរាជា! ខ្ញុំប្រាថ្នាចង់ដឹងអំពី ‘ស្រេយៈ’—អ្វីដែលជាកុសលប្រសើរបំផុត និងជាគុណប្រយោជន៍ខ្ពស់បំផុត»។
घतयाट्र उवाच
Educational Q&A
The verse frames a classical ethical inquiry: the pursuit of śreyas—true, lasting good—over transient aims. It sets up a discussion on right conduct and the principles that lead to genuine welfare.
Indra, taking the form of a brāhmaṇa, approaches King Prahlāda and asks him to explain śreyas—what should be regarded as the highest good—thereby initiating a didactic dialogue.