Shloka 11
Śīla-prāpti and Śīla-lakṣaṇa (शीलप्राप्ति-शीललक्षणम्) | On the Acquisition and Marks of Character
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । कामन्दकस्य संवादमाड्रिष्ठस्थ चो भयो:,इस विषयमें जानकार लोग राजा आंगरिष्ठ और कामन्दक मुनिका संवादरूप प्राचीन इतिहास सुनाया करते हैं
atrāpy udāharantīmam itihāsaṃ purātanam | kāmandakasya saṃvādam āṅgariṣṭhasya cobhayoḥ ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ក្នុងរឿងនេះផងដែរ អ្នកប្រាជ្ញបានយកគំរូបុរាណមកលើកឡើង។ ពួកគេរៀបរាប់ប្រវត្តិនិទានចាស់ៗជារូបសន្ទនារវាងមុនី កាមន្ទក (Kāmandaka) និងព្រះរាជា អង្គរិෂ្ឋ (Āṅgariṣṭha)។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma frames his instruction by invoking an authoritative ancient exemplum: ethical and political guidance is strengthened by precedent, especially when presented as a teacher–king dialogue.
Bhishma introduces a traditional story that knowledgeable people recount—specifically, a dialogue between the sage Kāmandaka and King Āṅgariṣṭha—signaling that the next section will draw lessons from their exchange.