Shloka 32
त्रिवर्गमूलनिश्चयः — Determining the Roots of Dharma, Artha, and Kāma
Mahābhārata, Śānti-parva 123
वीरुधामंशुमन्तं च भूतानां च प्रभुं वरम् । कुमारं द्वादशभुजं स्कन््दं राजानमादिशत्,अंशुमानको लताओंका तथा बारह भुजाओंसे विभूषित शक्तिशाली कुमार स्कन्दको भूतोंका श्रेष्ठ राजा नियुक्त किया
vīrudhām aṁśumantaṁ ca bhūtānāṁ ca prabhuṁ varam | kumāraṁ dvādaśabhujaṁ skandaṁ rājānam ādiśat ||
វាសុហរោមា បាននិយាយថា៖ ព្រះองค์បានតែងតាំង ស្កន្ទៈ—យុវកទេវៈដ៏ខ្លាំងក្លា មានដៃដប់ពីរ—ជាស្តេច និងអធិបតីដ៏ប្រសើរបំផុតនៃក្រុមសត្វមានជីវិតទាំងឡាយ; ហើយក៏បានប្រគល់ អំសុមាន ជាអធិបតីលើរុក្ខជាតិ និងវល្លិទាំងឡាយ។
वसुहरोम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic order through appropriate appointment of guardians: each domain of life (vegetation, hosts of beings) is entrusted to a capable ruler, suggesting that stability and welfare arise from rightly assigned responsibility and protection.
Vasu-haroma describes a divine act of organization: Aṁśumān is set over plants and creepers, while Skanda—depicted as a powerful twelve-armed youth—is appointed as king and foremost lord of the bhūtas (hosts of beings/spirits).