Shloka 43
Daṇḍa-svarūpa-nirūpaṇa
The Nature, Forms, and Function of Daṇḍa
सर्वान् कामान् कामयानो हि धीर: सत्त्वेनाल्पेनाप्रुते हीनदोष: । यश्षात्मान प्रार्थयते<र्थ्यमानै: श्रेय:पात्रं पूरयते च नाल्पम्
sarvān kāmān kāmayāno hi dhīraḥ sattvenālpenāprute hīna-doṣaḥ | yaś cātmānaṃ prārthayate 'rthyamānaiḥ śreyaḥ-pātraṃ pūrayate ca nālpam ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ ទោះបីប្រាជ្ញជនមានចិត្តមាំមួន ប្រាថ្នារីករាយទាំងឡាយក៏ដោយ បើគាត់គ្មានកំហុស មិនត្រូវមលិន និងត្រូវបានគាំទ្រដោយភាពបរិសុទ្ធខាងក្នុង ទោះមានតិចតួចក៏ដោយ គាត់មិនត្រូវបានបន្ថយទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ នៅពេលគាត់ស្វែងរកប្រយោជន៍ពិតរបស់ខ្លួនមធ្យមក្រុមអ្នកមកសុំប្រយោជន៍លោកិយពីគាត់ គាត់បំពេញភាជន៍នៃបុណ្យ និងសេចក្តីសុខសាន្តយ៉ាងសម្បូរបែប មិនមែនតិចតួចឡើយ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Desire by itself is not the final measure of a person; what matters is inner purity (sattva), freedom from corruption and faults, and a deliberate orientation toward śreyas (the higher good). Even amid worldly requests and pressures, the wise person who seeks the self’s true welfare accumulates abundant merit and well-being.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and right conduct, Bhishma continues advising Yudhishthira. Here he characterizes the dhīra (steadfast wise person): even if such a person moves among worldly desires and petitioners, his untainted nature and pursuit of śreyas make him a source and receptacle of great good rather than moral decline.