Shloka 14
Adhyāya 118: Saciva-parīkṣā
Testing and Appointment of Ministers/Servants
(तं दृष्टवा शरभं यान्तं सिंह: परभयातुर: । ऋषिं शरणमापेदे वेपमान: कृताञउ्जलि: ।।
taṃ dṛṣṭvā śarabhaṃ yāntaṃ siṃhaḥ parabhayāturaḥ | ṛṣiṃ śaraṇamāpede vepamānaḥ kṛtāñjaliḥ || tato muniḥ śarabhaṃ cakre balotkaṭam arindama | tataḥ sa śarabho vanyo muneḥ śarabham agrataḥ ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ពេលឃើញសរាភៈកំពុងមក សីហៈដែលភ័យខ្លាចចំពោះសត្រូវខ្លាំងជាង បានញ័រខ្លួន ហើយលើកដៃប្រណម្យ មកសុំជ្រកកោនក្រោមមុនី។ បន្ទាប់មក មុនី—ឱ អ្នកបង្ក្រាបសត្រូវ—ដោយអំណាចរបស់ខ្លួន បានបំលែងជាសរាភៈដ៏មហិមា។ ហើយសរាភៈព្រៃនោះ ក៏ឈរនៅមុខសរាភៈរបស់មុនី។ ហេតុការណ៍នេះបង្ហាញការប្រៀបធៀបផ្លូវធម៌៖ ពេលជួបកម្លាំងលើស អ្នកអួតអាងក៏ស្វែងរកការការពារ ហើយអ្នកការពារដែលសុចរិត មិនឆ្កួតឃោរឃៅទេ តែប្រើកម្លាំងត្រឹមត្រូវ ដើម្បីទប់ស្កាត់អំពើហិង្សា និងថែរក្សាធម៌។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When faced with overwhelming danger, seeking refuge in a righteous protector is appropriate; true strength is shown when power is used to protect and restrain harm in accordance with dharma, not to indulge violence.
A Śarabha advances toward a lion. Terrified, the lion approaches a sage and seeks refuge with folded hands. The sage then assumes a powerful Śarabha form, positioning himself before the wild Śarabha—setting up a confrontation where protective power intervenes.