Shloka 19
Gratitude, Discernment, and the Escalation of Power (Śvā–Dvipī–Vyāghra–Nāga–Siṃha–Śarabha Itihāsa)
ततो<भ्ययान्महारीद्रो व्यादितास्य: क्षुधान्वित: । द्वीपिनं लेलिहद्क्रो व्याप्रो रुधिरलालस:
tato 'bhyayān mahārīdro vyāditāsyaḥ kṣudhānvitaḥ | dvīpinaṃ lelihad kro vyāghro rudhira-lālasaḥ ||
បន្ទាប់មក ដោយសារភ័យខ្លាច សត្វខ្លាធំដ៏គួរឱ្យស្ញប់ស្ញែងមួយ—មាត់បើកធំ ទ្រាំទ្រភាពឃ្លាន និងប្រាថ្នាឈាម—បានដេញតាមសត្វខ្លារខិន ដោយលិតថ្គាមទាំងពីរពេលរត់។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញថា ពេលឃ្លាន និងភ័យគ្រប់គ្រង សត្វលោកត្រូវបានជំរុញឲ្យធ្វើអំពើហិង្សាឥតឈប់ឈរ ជាការរំលឹកពីគ្រោះថ្នាក់នៃការត្រូវបានបញ្ជាដោយកិលេស មិនមែនដោយការអត់ធ្មត់។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse uses a vivid animal chase to illustrate how fear and hunger (unrestrained impulses) can drive beings into violent, compulsive action; ethically, it points toward the value of restraint and governance of desire.
A terrifying, hungry tiger—blood-thirsty and licking its jaws—runs after a leopard/panther, emphasizing the intensity and inevitability of predatory pursuit under the pressure of hunger.