Shloka 22
शक््यं पुनररण्येषु सुखमेकेन जीवितुम् । अबिक्षता पुत्रपौत्रान् देवर्षीनतिथीन् पितृन्,जो पुत्रों और पौत्रोंके पालनमें असमर्थ हो, देवताओं, ऋषियों तथा पितरोंको तृप्त न कर सकता हो और अतिथियोंको भोजन देनेकी भी शक्ति न रखता हो, ऐसा मनुष्य ही अकेला जंगलोंमें रहकर सुखसे जीवन बिता सकता है (आप-जैसे शक्तिशाली पुरुषोंका यह काम नहीं है)
śakyaṃ punar araṇyeṣu sukham ekena jīvitum | abikṣatā putrapautrān devarṣīn atithīn pitṝn |
ភីមៈបាននិយាយថា៖ «ការរស់នៅតែម្នាក់ឯងក្នុងព្រៃដោយសុខសាន្ត គឺអាចធ្វើបាន—តែសម្រាប់អ្នកដែលមិនអាចចិញ្ចឹមកូន និងចៅបាន មិនអាចបំពេញបូជាទេវតា ព្រះឥសី និងបិតរបុព្វបុរសបាន ហើយក៏គ្មានសមត្ថភាពផ្តល់អាហារដល់ភ្ញៀវផង។ សម្រាប់បុរសមានសមត្ថភាព និងកម្លាំងដូចអ្នក វាមិនមែនជាផ្លូវត្រឹមត្រូវទេ»
भीम उवाच
Educational Q&A
Solitary renunciation is not praised as an escape from obligations; a capable person should uphold gṛhastha-dharma—supporting dependents and honoring gods, sages, ancestors, and guests—rather than abandoning these duties for forest life.
Bhīma argues against the idea of living alone in the forest, stating that such a life suits only someone unable to fulfill household responsibilities; he implies that a strong, competent person should remain engaged in duty and social-religious obligations.