Shloka 19
भীমेन युधिष्ठिरस्य त्यागवृत्तेः प्रतिषेधः
Bhīma’s Rebuttal of Yudhiṣṭhira’s Renunciatory Inclination
कथं तस्मात् समुत्पन्नास्तन्निष्ठास्तदुपाश्रया: । तदेव निन्दां भाषेयुर्धाता तत्र न गहति
kathaṃ tasmāt samutpannās tan-niṣṭhās tad-upāśrayāḥ | tad eva nindāṃ bhāṣeyur dhātā tatra na gahate ||
ភីមៈបាននិយាយថា៖ «តើអ្នកដែលកើតមកពីធម៌ក្សត្រនោះឯង ដែលស្មោះត្រង់ចំពោះវា ហើយចិញ្ចឹមជីវិតដោយពឹងផ្អែកលើវា អាចនិយាយបន្ទោសធម៌អ្នកចម្បាំងដដែលនោះបានដូចម្តេច? បើត្រូវមានការបន្ទោសណាមួយ តើមិនគួរបន្ទោសព្រះវិធាតា—អ្នករៀបចំវិន័យសង្គ្រាមសម្រាប់ក្សត្រទេឬ?»
भीम उवाच
Educational Q&A
Bhīma argues that those whose identity and livelihood rest upon kṣatriya-dharma cannot coherently denounce it; if one insists on blaming the existence of war-duty, the blame would logically be directed toward the cosmic Ordainer who instituted that social-ethical role.
In the Shānti Parva’s reflective setting, Bhīma speaks in defense of warrior-duty, challenging the idea of censuring kṣātra-dharma and shifting the discussion toward the source of such duties—divine ordinance (Dhātā) and the structure of dharma itself.