Shloka 37
सर्वोपायैहिं नेष्यामि प्रेतराजनिवेशनम् । अनुज्ञां तु महाराज भवान् मे दातुमरहति
sarvopāyaiḥ hi neṣyāmi pretarājaniveśanam | anujñāṃ tu mahārāja bhavān me dātum arhati ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ដោយគ្រប់វិធីសាស្ត្រ ខ្ញុំនឹងនាំពួកគេទៅកាន់ទីលំនៅរបស់ព្រះអម្ចាស់នៃអ្នកស្លាប់។ ប៉ុន្តែ ឱ មហារាជ ព្រះអង្គគួរប្រទានការអនុញ្ញាតដល់ខ្ញុំ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of agency in war: even when one claims capability (“by all means I will send them to Yama’s abode”), action is framed as requiring legitimate authorization from the king. It underscores responsibility, hierarchy, and accountability for lethal decisions.
Sañjaya reports a warrior’s aggressive resolve to destroy opponents and send them to the realm of Yama, while simultaneously seeking the king’s explicit permission—showing both martial intent and the need for royal sanction.