Shloka 29
मन्यमान: प्रभावं च कृष्णस्यामिततेजस: । तेन न च्यावितश्नाहं क्षत्रधर्मात् स्वनुछितात्
manyamānaḥ prabhāvaṃ ca kṛṣṇasyāmitatejasaḥ | tena na cyāvitaś cāhaṃ kṣatradharmāt svanuṣṭhitāt ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ដោយដឹងច្បាស់ពីអំណាចដ៏អស្ចារ្យរបស់ក្រឹෂ್ಣ ដែលមានពន្លឺតេជៈមិនអាចវាស់បាន ខ្ញុំក៏មិនបានរង្គោះរង្គើពីធម៌ក្សត្រិយៈ ដែលខ្ញុំបានទទួលយកជាផ្លូវត្រឹមត្រូវរបស់ខ្លួនឡើយ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes steadfastness in one’s rightful duty (kṣatriya-dharma) even amid overwhelming forces, grounded in clear recognition of Kṛṣṇa’s extraordinary potency; ethical action here is framed as unwavering adherence to one’s ordained responsibility.
Sañjaya, narrating events, reflects that awareness of Kṛṣṇa’s immense power did not cause him to waver; instead, it reinforced his firmness in the warrior’s duty he had taken up.