Shloka 763
Duryodhana’s Post-Duel Lament and Instructions (भग्नसक्थस्य विलापः)
आश्वासयदमेयात्मा व्यासो लोकनमस्कृत: । तत्पश्चात् भगवान् श्रीकृष्ण दारुकके साथ वहाँसे शीघ्र चल दिये। राजन! श्रीकृष्णके चले जानेपर अप्रमेयस्वरूप विश्ववन्दित भगवान् व्यासने राजा धूृतराष्ट्रको सान्त्वना दी
āśvāsayad ameyātmā vyāso lokanamaskṛtaḥ | tatpaścāt bhagavān śrīkṛṣṇo dārukena sārdhaṃ tatraiva śīghraṃ calito rājān | śrīkṛṣṇasya gatvānantaraṃ viśvavandito 'prameyasvarūpo bhagavān vyāso rājānaṃ dhṛtarāṣṭraṃ sāntvayām āsa |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ព្រះវ្យាស អង្គមានព្រះវិញ្ញាណមិនអាចវាស់បាន និងត្រូវបានលោកគោរព បានលួងលោមព្រះមហាក្សត្រ។ បន្ទាប់មក ព្រះស្រីក្រឹષ્ણ ជាមួយដារុក បានចាកចេញពីទីនោះយ៉ាងរហ័ស។ ពេលក្រឹષ્ણបានទៅហើយ ព្រះវ្យាសដែលលោកសរសើរ និងមានសភាពលើសការវាស់វែង បានលួងលោមព្រះបាទធೃತរાષ્ટ્ર។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
In the aftermath of catastrophe, the text highlights the ethical necessity of steadiness and truthful counsel: a sage consoles a grieving ruler, implying that suffering must be faced with clarity, responsibility, and acceptance of the moral consequences of one’s past choices.
Vyāsa reassures and consoles King Dhṛtarāṣṭra. Then Śrī Kṛṣṇa, accompanied by his attendant Dāruka, leaves quickly; after Kṛṣṇa’s departure, Vyāsa continues to comfort the king.