Shloka 36
Duryodhana’s Post-Duel Lament and Instructions (भग्नसक्थस्य विलापः)
पूर्व चाभिगतं तत्र सो5पश्यदृषिसत्तमम् | पादौ प्रपीड्य कृष्णस्य राज्ञश्नापि जनार्दन:
pūrvaṃ cābhigataṃ tatra so 'paśyad ṛṣisattamam | pādau prapīḍya kṛṣṇasya rājñaś cāpi janārdanaḥ ||
វៃសម្បាយនៈ បាននិយាយថា៖ នៅទីនោះ ព្រះអង្គបានឃើញឥសីដ៏ប្រសើរបំផុត ដែលព្រះអង្គធ្លាប់បានជួបមកមុន។ បន្ទាប់មក ជនារទនៈ—ព្រះក្រឹષ્ણ—បានចុះក្រាបប៉ះជើងរបស់បុគ្គលរាជសក្តិ៍នោះ ដោយកិច្ចគោរព តាមរបៀបធម៌ដ៏ត្រឹមត្រូវ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed through humility and service: even Kṛṣṇa (Janārdana) demonstrates reverence by personally attending to a respected figure, modeling the ethical ideal of honoring sages and elders.
The narrator states that a foremost sage, known from an earlier meeting, is seen there; Kṛṣṇa (Janārdana) then performs an act of respectful service by pressing the feet of a royal personage, signaling honor and proper conduct in that setting.