Shloka 1
Śalya’s Consecration as Senāpati and Kṛṣṇa’s Counsel to Yudhiṣṭhira (शल्यस्य सेनापत्यभिषेकः)
अपर बक। है २ >> षष्ठो 5 ध्याय: दुर्योधनके पूछनेपर अश्वत्थामाका शल्यको सेनापति बनानेके लिये प्रस्ताव, दुर्योधनका शल्यसे अनुरोध और शल्यद्वारा उसकी स्वीकृति संजय उवाच अथ हैमवते प्रस्थे स्थित्वा युद्धाभिनन्दिन: । सर्व एव महायोधास्तत्र तत्र समागता:,संजय कहते हैं--महाराज! तदनन्तर हिमालयके ऊपरकी चौरस भूमिमें डेरा डालकर युद्धका अभिनन्दन करनेवाले सभी महान् योद्धा वहाँ एकत्र हुए
sañjaya uvāca | atha haimavate prasthe sthitvā yuddhābhinandinaḥ | sarva eva mahāyodhās tatra tatra samāgatāḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ព្រះមហារាជ! បន្ទាប់មក ពួកយោធាធំទាំងអស់—អ្នកដែលសាទរនិងពេញចិត្តនឹងសង្គ្រាម—បានបោះជំរំនៅលើដីរាបខ្ពស់ក្នុងតំបន់ហិមាល័យ ហើយបានមកប្រមូលផ្តុំគ្នានៅទីនោះពីទិសទាំងឡាយ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how collective enthusiasm for war (yuddhābhinandinaḥ) can normalize violence and accelerate conflict. It implicitly raises an ethical tension: martial readiness and group solidarity may eclipse reflective restraint, even when the consequences are catastrophic.
Sañjaya reports that after encamping on a Himālaya plateau, all the major warriors gather together from different places. This functions as a scene-setting muster before the next strategic decisions and leadership arrangements in the Kaurava camp.