Shloka 11
Vṛddha-kanyā-carita and Balarāma’s Kurukṣetra Inquiry (वृद्धकन्या-चरितम् / कुरुक्षेत्रफल-प्रश्नः)
सुषुवे चापि समये पुत्र सा सरितां वरा । जगाम पुत्रमादाय तमृषिं प्रति च प्रभो,प्रभो! समय आनेपर सरिताओंमें श्रेष्ठ सरस्वतीने एक पुत्रको जन्म दिया और उसे लेकर वह ऋषिके पास गयी
suṣuve cāpi samaye putraṃ sā saritāṃ varā | jagāma putram ādāya tam ṛṣiṃ prati ca prabho ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ នៅពេលកំណត់ សរស្វតី—ជាទន្លេប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមទន្លេទាំងឡាយ—បានប្រសូតកូនប្រុសមួយ។ នាងអ抱កូននោះទៅរកឥសីមហាបុរសនោះ ឱ ព្រះអម្ចាស់ ដើម្បីប្រគល់តាមការព្រមព្រៀងដែលបានកំណត់ទុកមុន។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as reliability: when a time or agreement has been set, one should fulfill it without deviation. The river-goddess Sarasvatī acts in accordance with the appointed time and proceeds to the sage, modeling integrity and orderly conduct.
At the destined time Sarasvatī gives birth to a son. She then takes the newborn and goes to a certain sage, indicating the continuation of a prior arrangement or purpose connected with the child.