Shloka 423
Sārasvata–Dadhīca Upākhyāna at Sarasvatī Tīrtha
Balarāma’s Pilgrimage Context
पतिव्रतानां लोकांक्ष व्रजन्तं सो5न्वपश्यत । तत्पश्चात् देवलने देखा कि विप्रवर जैगीषव्य मुनि अपने तेजसे ऊपर-ऊपरके तीन लोकोंको लाँघकर पतिव्रताओंके लोकमें जा रहे हैं
patīvratānāṁ lokān ca vrajantaṁ so 'nvapaśyata | tatpaścāt devalane dadarśa ki vipravaraḥ jaigīṣavyo muniḥ svatejasā uparyupari trīn lokān laṅghayitvā patīvratānāṁ loke gacchati ||
វៃសម្បាយនៈបានមានពាក្យថា៖ បន្ទាប់មក គាត់បានឃើញគាត់កំពុងធ្វើដំណើរទៅកាន់លោករបស់ស្ត្រីអ្នកស្មោះត្រង់ចំពោះប្តី។ រួចទៅទៀត ក្នុងស្ថានសក្ការៈនៃទេវតា ទេវលៈបានឃើញវិប្រវរជៃគីសវ្យៈមុនិ ដោយអំណាចនៃពន្លឺតាបស្យៈរបស់ខ្លួន ឡើងលើៗ លើសពីលោកទាំងបី ហើយកំពុងទៅកាន់លោកដែលបានរក្សាទុកសម្រាប់ស្ត្រីអ្នកកាន់វ្រតៈ និងស្មោះត្រង់។ វគ្គនេះបញ្ជាក់តម្លៃធម៌នៃភាពស្មោះត្រង់ក្នុងអាពាហ៍ពិពាហ៍ និងបង្ហាញថា អំណាចតាបស្យៈពេលស្របតាមធម៌ អាចឈានដល់កម្រិតអស្ចារ្យ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights two complementary ideals: (1) the exalted spiritual status accorded to patīvratā-dharma (steadfast fidelity and vow-keeping within marriage), and (2) the potency of tapas/tejas, by which a sage can transcend ordinary cosmic boundaries. Together they affirm that disciplined righteousness—whether through household vows or ascetic practice—leads to higher realms.
The narrator reports a vision/observation: in a divine precinct, the observer sees the brāhmaṇa sage Jaigīṣavya, empowered by his own spiritual radiance, moving upward beyond the three worlds and heading specifically toward the realm of devoted wives (patīvratā-loka).