Shloka 10
Dvaipāyana-hrade Duryodhanasya Māyā — Yudhiṣṭhirasya Dharmoktiḥ (Śalya-parva, Adhyāya 30)
ते त॑ हदे समासाद्य यत्र शेते जनाधिप:
te taḍe samāsādya yatra śete janādhipaḥ | jitvā vā pṛthivīṁ bhuṅkṣva hato vā svargam āptu hi ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ពួកគេបានទៅដល់ច្រាំងស្រះទឹក ដែលស្តេចកំពុងលាក់ខ្លួនសម្រាកនៅទីនោះ ហើយបាននិយាយទៅកាន់ព្រះមហាក្សត្រដែលពិបាកឈ្នះនោះ ខណៈដែលព្រះអង្គសម្រាកក្នុងទឹកថា៖ «ឱ ព្រះរាជា ចូរត្រាស់ឡើង ហើយទៅជាមួយយើង ដើម្បីប្រយុទ្ធនឹង យុធិષ્ઠិរ។ ប្រសិនបើឈ្នះ ចូររីករាយនឹងអធិបតេយ្យលើផែនដី; ប្រសិនបើស្លាប់ ចូរទទួលស្ថានសួគ៌»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames a kṣatriya’s stark ethical choice in war: rise to meet the rightful challenge—victory brings earthly sovereignty, while death in battle is presented as a path to svarga. It emphasizes courage, duty, and acceptance of consequences.
Sañjaya narrates how the warriors reach the lake where Duryodhana is hiding/resting in the water and urge him to come out and fight Yudhiṣṭhira, promising either kingship if he wins or heaven if he dies.