Shloka 573
अध्याय ३: कृपस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛpa’s Counsel to Duryodhana
सुचिरेणार्जिताल्लोकान् सद्यो युद्धात् समश्षुते । “कौरवो! युद्धधर्मसे बढ़कर दूसरा कोई स्वर्गका श्रेष्ठ मार्ग नहीं है। दीर्घकालतक पुण्यकर्म करनेसे प्राप्त होनेवाले पुण्यलोकोंको वीर क्षत्रिय युद्धसे तत्काल प्राप्त कर लेता है!
sañjaya uvāca | sucireṇārjitāllokān sadyo yuddhāt samaśnute |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «លោកបុណ្យដែលទទួលបានតែបន្ទាប់ពីសន្សំបុណ្យយូរយារ ត្រូវបានវីរក្សត្រិយទទួលបានភ្លាមៗដោយសង្គ្រាម។ សម្រាប់ក្សត្រិយ មិនមានផ្លូវទៅសួគ៌ខ្ពស់ជាងធម៌នៃការប្រយុទ្ធក្នុងសង្គ្រាមយុត្តិធម៌ទេ។»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse asserts a Kṣatriya-centered ethic: when war is undertaken as yuddha-dharma, heroic combat is presented as a swift means to attain the merit-realms that otherwise require long-term accumulation of puṇya through righteous deeds.
Sañjaya, narrating events and their moral framing, emphasizes the traditional valuation of battlefield duty: he describes how a warrior can immediately gain the heavenly merit-worlds that are normally achieved only after prolonged virtuous practice.