Shloka 51
अध्याय ३: कृपस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛpa’s Counsel to Duryodhana
हर्षयन्निव तान् योधांस्ततो वचनमत्रवीत् | राजेन्द्र! तब युद्धका ही दृढ़ निश्चय रखनेवाले आपके पुत्रने उन समस्त सैनिकोंको खड़ा करके उनका हर्ष बढ़ाते हुए कहा-- || ५० ई ।। नतं देशं प्रपश्यामि पृथिव्यां पर्वतेषु च
harṣayann iva tān yodhāṁs tato vacanam abravīt | rājendra! tadā yuddhakāle hi dṛḍha-niścaya-rakṣaṇavān tava putras tān sarvān sainikān utthāpya teṣāṁ harṣaṁ vardhayann uvāca || nataṁ deśaṁ prapaśyāmi pṛthivyāṁ parvateṣu ca ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ដូចជាចង់ធ្វើឲ្យយោធាទាំងនោះរីករាយ គាត់បាននិយាយពាក្យទាំងនេះ។ «ឱ ព្រះរាជាអធិរាជ! នៅវេលាសង្គ្រាមនោះ កូនប្រុសរបស់ព្រះអង្គ ដែលមានសេចក្តីសម្រេចចិត្តមាំមួន បានឲ្យទាហានទាំងអស់ឈរត្រៀម ហើយបង្កើនកម្លាំងចិត្តរបស់ពួកគេ ដោយនិយាយថា៖ ‘ខ្ញុំមិនឃើញទីណាមួយលើផែនដី ឬសូម្បីតែក្នុងភ្នំ ដែលអាចឱនក្បាលហើយសុវត្ថិភាពបាន…’»
संजय उवाच