Shloka 256
अध्याय ३: कृपस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛpa’s Counsel to Duryodhana
न्यवधीत् तावकान् सर्वान् दण्डपाणिरिवान्तक: । उन्होंने दण्डपाणि यमराजके समान सुवर्णपत्रसे जटित विशाल गदा लेकर उसके द्वारा आपके समस्त सैनिकोंका संहार आरम्भ किया
nyavadhīt tāvakān sarvān daṇḍapāṇir ivāntakaḥ |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ គាត់បានចាប់ផ្តើមសម្លាប់ទ័ពរបស់អ្នកទាំងអស់ ដូចអន្តកៈ—មរណៈ—ផ្ទាល់ ដូចជាកាន់ដណ្ឌៈនៃទណ្ឌកម្ម។ ដោយកាន់គុទ្ទធំមហិមា ដែលតុបតែងដោយសន្លឹកមាស ដូចដណ្ឌបាណិ យមរាជ គាត់បានបើកការសម្លាប់បំផ្លាញលើទ័ពរបស់អ្នកទាំងមូល។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames battlefield killing as resembling the work of Antaka (Death), highlighting the moral gravity and inevitability of destruction in war; it suggests that violence, once unleashed, functions like impersonal punishment and fate rather than mere personal heroism.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that a warrior (contextually, the opposing side’s champion) begins the slaughter of Dhṛtarāṣṭra’s forces, compared to Death himself wielding the punitive staff.