Shloka 2
अध्याय ३: कृपस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛpa’s Counsel to Duryodhana
इस प्रकार श्रीमह्ााभारत शल्यपर्वमें धृतराष्ट्रका विलापविषयक दूसरा अध्याय पूरा हुआ,निहते सूतपुत्रे तु पाण्डवेन महात्मना । विद्रुतेषु च सैन्येषु समानीतेषु चासकृत्
nihate sūtaputre tu pāṇḍavena mahātmanā | vidruteṣu ca sainyeṣu samānīteṣu cāsakṛt ||
វៃសម្បាយនៈបានមានពាក្យថា៖ ពេលកូនអ្នកបើករថសង្គ្រាមត្រូវបានសម្លាប់ដោយបណ្ឌវៈមានព្រលឹងធំ ហើយកងទ័ពទាំងឡាយរត់ខ្ចាត់ខ្ចាយ តែត្រូវបានប្រមូលរួមឡើងវិញជាញឹកញាប់ នោះសម្ពាធផ្លូវធម៌ និងអារម្មណ៍នៃសង្គ្រាមកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ—ជ័យជម្នះ និងការបាត់បង់កើតឡើងរួមគ្នា មធ្យមកាលដែលចិត្តរួមរបស់កងទ័ពរលំ ហើយត្រូវបានស្ថាបនាឡើងវិញ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war tests dharma not only through individual heroism but through the fragile morale of entire armies: even after a decisive death, forces may collapse into fear and yet be repeatedly reconstituted by leadership—showing the oscillation between despair and duty.
After the killing of the ‘sūtaputra’ (understood as Karṇa) by a Pāṇḍava, the troops scatter in panic; nevertheless, they are gathered and reorganized again and again, indicating continuing conflict and the effort to restore battle order.