Shloka 38
धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — दुर्योधनस्य ह्रदप्रवेशः
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Duryodhana’s Entry into the Lake
प्रगुह्दा विपुलं खड़॒गं सहदेवाय प्राहिणोत् । राजेन्द्र! धनुष कट जानेपर उस समय सुबलपुत्र शकुनिने एक विशाल खड़्ग लेकर उसे सहदेवपर दे मारा ।। तमापतन्तं सहसा घोररूप॑ विशाम्पते
praguhyā vipulaṁ khaḍgaṁ sahadevāya prāhiṇot | rājendra! dhanuṣ-kaṭa-jānepara usa samaya subalaputraḥ śakunir ekaṁ viśālaṁ khaḍgaṁ gṛhītvā taṁ sahadevaṁ prati mumoca || tam āpatantaṁ sahasā ghorarūpaṁ viśāmpate
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ព្រះមហាក្សត្រ! នៅពេលនោះ សកុនិ កូនប្រុសសុបលា បានកាន់ដាវធំមួយ ហើយគប់ទៅលើសហទេវ។ អាវុធនោះមានរូបរាងគួរឱ្យភ័យខ្លាច បានធ្លាក់ចុះមកយ៉ាងរហ័សភ្លាមៗ—បង្ហាញថា ក្នុងសង្គ្រាម ក្បួនល្បិច និងអំពើហិង្សាភ្លាមៗ អាចវាយប្រហារបានសូម្បីតែអ្នកសុចរិត ដើម្បីសាកល្បងភាពមាំមួន និងការវិនិច្ឆ័យក្នុងភាពចលាចល។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how warfare often employs sudden, fear-inducing force and even crafty aggression; the ethical pressure falls on the targeted warrior to maintain composure, discernment, and adherence to kṣatriya-dharma despite shock and danger.
Sañjaya reports to the king that Śakuni, son of Subala, grabs a large sword and hurls it toward Sahadeva; the weapon rushes in suddenly, described as terrifying in appearance.