Shloka 13
Śalya-parva Adhyāya 26 — Duryodhana’s remnant formation and rapid engagements
जयत्सेनं ततो विद्धवा नाराचेन हसन्निव
sañjaya uvāca |
jayat-senaṃ tato viddhvā nārācena hasann iva |
śrutārvā tu tato bhīmaṃ kruddho vivyādha māriṣa |
śatena gṛdhravājānāṃ śarāṇāṃ nataparvaṇām ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក គាត់បានបាញ់ជ័យត្សេនដោយព្រួញនារាចៈ ដូចជាកំពុងសើច ហើយបណ្ដាលឲ្យគាត់ដួលចុះ។ បន្ទាប់ពីនោះ ឱ ព្រះមហាក្សត្រដ៏គួរគោរព! ស្រុតារវា ដែលពេញដោយកំហឹង បានចាក់ភីមសេនដោយព្រួញមួយរយ ដោយមានស្លាបដូចស្លាបកណ្ដៀរ និងមានក្បាលព្រួញមានសន្លាក់កោង។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញពីចលនាដ៏ងងឹតនៃសង្គ្រាម៖ សមត្ថភាព និងកំហឹងជំរុញការឆ្លើយតបយ៉ាងឆាប់រហ័ស ខណៈទម្ងន់សីលធម៌នៃអំពើហិង្សានៅតែស្ថិតក្នុងភាពស្ងៀមស្ងាត់ក្រោមការប៉ះទង្គិចមិនឈប់ឈរ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in the battlefield setting of kṣatriya-dharma, action is driven by skill and by powerful emotions like anger; it implicitly warns that wrath accelerates cycles of retaliation, making violence self-propagating even when framed as duty.
A warrior strikes down Jayatsena with a nārāca arrow; immediately afterward, Śrutārvā—angered—responds by shooting Bhīmasena with a hundred specially described arrows.