Shloka 47
शल्यपर्व — चतुर्विंशोऽध्यायः | Śalya Parva, Chapter 24: Disruption of Kaurava Formations and the Elephant Encirclement
वधाय चात्मनो<स्माभि: संयुगं रोचयिष्यति । तदन्तं हि भवेद् वैरमनुमानेन माधव
vadhāya cātmano 'smābhiḥ saṁyugaṁ rocayiṣyati | tadantaṁ hi bhaved vairaṁ anumānena mādhava ||
«ហើយបន្ទាប់មក គាត់នឹងពេញចិត្តចូលប្រយុទ្ធជាមួយយើង ដើម្បីស្វែងរកមរណភាពរបស់ខ្លួន។ ឱ មាធវ! ពេលក្សត្រីយៈត្រូវសម្លាប់យ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយជំរំទាំងមូលក្លាយជាវាលទទេ នោះគាត់នឹងជ្រើសរើសប្រយុទ្ធជាមួយយើង ដើម្បីឲ្យត្រូវសម្លាប់។ មាធវ! តាមការប៉ាន់ស្មានរបស់ខ្ញុំ មានតែពេលគាត់ស្លាប់ប៉ុណ្ណោះ ទើបសត្រូវភាពនេះបានដល់ទីបញ្ចប់។»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames the end of a feud (vaira) as hinging on the removal of its principal agent: once the surrounding warriors are destroyed and the situation becomes stark, the remaining adversary seeks a final confrontation leading to his own death, which is seen as the terminus of hostility.
Sañjaya reports a prediction to Mādhava (Kṛṣṇa): after the mass killing of enemy Kṣatriya fighters leaves the camp empty, the key opponent will willingly enter battle with them, effectively choosing a fight that ends in his own death, thereby concluding the long-standing enmity.