Shloka 9
Adhyāya 21 — Duryodhanasya bāṇavarṣaḥ
Duryodhana’s Arrow-Storm and the Dust-Obscured Engagements
तमायान्तं महाबाहुं प्रवपन्तं शितान् शरान् । जवेनाभ्यपतद् धीमान् हार्दिक्य: शिनिपुजड्भवम्,तीखे बाणोंकी वर्षा करते हुए शिनिपौत्र महाबाहु सात्यकिको आते देख बुद्धिमान् कृतवर्मा बड़े वेगसे उनका सामना करनेके लिये आ पहुँचा
tam āyāntaṃ mahābāhuṃ pravapantaṃ śitān śarān | javena abhyapatad dhīmān hārdikyaḥ śinipuṇḍbhavam ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ឃើញសាត្យគី មហាបាហុ ជាចៅប្រុសរបស់សិនី កំពុងមកមុខ ហើយបាញ់ព្រួញមុតស្រួចដូចភ្លៀង នោះក្រឹតវರ್ಮា បុត្ររបស់ហ្រឹទិកា អ្នកមានប្រាជ្ញា បានរត់មកប្រឈមមុខដោយល្បឿនយ៉ាងខ្លាំង។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញពីសង្គ្រាមដែលមិនឈប់ឈរ ដែលវីរភាព និងកាតព្វកិច្ចជំរុញឲ្យយុទ្ធជនឆ្លើយតបកម្លាំងដោយកម្លាំង ខណៈដែលទម្ងន់សីលធម៌នៃអំពើហិង្សា ស្ថិតនៅក្នុងការប៉ះទង្គិចរាល់លើក។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethos in wartime: when an opponent advances with lethal intent, a warrior bound by duty responds decisively. It implicitly points to the tension between strategic necessity and the moral gravity of violence.
Sātyaki advances while raining sharp arrows; Kṛtavarmā, described as wise and swift, charges forward to meet and oppose him, setting up a direct clash between the two warriors.