Shloka 25
मद्राधिपश्चापि युधिष्ठिरस्य शरैश्नतुर्भि्निजघान वाहान् | वाहांश्व हत्वा व्यकरोन्महात्मा योधक्षयं धर्मसुतस्य राज्ञ:,तत्पश्चात् मद्रराजने चार बाणोंसे युधिष्ठिरके चारों घोड़ोंका भी संहार कर डाला। घोड़ोंको मारकर महामनस्वी शल्यने धर्मपुत्र राजा युधिष्ठिरके योद्धाओंका विनाश आरम्भ कर दिया
madrādhipaś cāpi yudhiṣṭhirasya śaraiś caturbhir nijaghāna vāhān | vāhāṃś ca hatvā vyakarot mahātmā yodha-kṣayaṃ dharmasutasya rājñaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ព្រះអម្ចាស់នៃមទ្រៈ ក៏បានបាញ់ព្រួញបួន ដើម្បីសម្លាប់សេះទាំងបួនរបស់ យុធិષ્ઠិរ។ ក្រោយសម្លាប់សេះរួច សាល្យៈ អ្នកមានចិត្តធំ បានចាប់ផ្តើមបំផ្លាញយោធារបស់ព្រះបាទ យុធិષ્ઠិរ ព្រះរាជបុត្រនៃធម៌—សកម្មភាពដែលបង្កើនសម្ពាធផ្លូវធម៌នៃសង្គ្រាម ដោយវាយលុកលើចលនានិងការការពាររបស់ព្រះមហាក្សត្រ មិនមែនតែរូបកាយរបស់ព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះទេ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how warfare often escalates by attacking a leader’s supports (like chariot-horses) rather than only the leader, raising ethical tension: tactical necessity in battle can conflict with ideals of restraint and dharma, especially when it endangers many by disabling a king’s protection and mobility.
Śalya, king of Madra, shoots four arrows and kills Yudhiṣṭhira’s four chariot-horses. After disabling the chariot, he proceeds to begin slaughtering Yudhiṣṭhira’s warriors, intensifying the combat around the Pandava king.