Shloka 12
Śalya–Yudhiṣṭhira Duel and the Discharge of the Śakti (शल्यवधप्रसङ्गः)
वे विषधर सर्पोंके समान भयंकर बाणोंद्वारा राजा युधिष्ठिरको पीड़ित करके पुनः भीमसेनकी ओर दौड़े और उन्हें अपने बाणोंकी वर्षासे आच्छादित करने लगे ।। तस्य तल्लाघवं दृष्टवा तथैव च कृतास्त्रताम् । अपूजयन्ननीकानि परेषां तावकानि च,उनकी वह फुर्ती और अस्त्रविद्याका ज्ञान देखकर आपके और शत्रुपक्षके सैनिकोंने भी उनकी भूरि-भूरि प्रशंसा की
sañjaya uvāca | te viṣadhara-sarpāṇāṃ samānā bhayaṅkaraiḥ bāṇaiḥ rājānaṃ yudhiṣṭhiraṃ pīḍayitvā punaḥ bhīmasenasyaiva abhyadravan, taṃ ca svabāṇa-varṣeṇa samantād ācchādayām āsuḥ || tasya tallāghavaṃ dṛṣṭvā tathaiva ca kṛtāstratām | apūjayann anīkāni pareṣāṃ tāvakāni ca ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ដោយព្រួញដ៏គួរឲ្យភ័យខ្លាចដូចពស់ពិស ពួកគេបានធ្វើឲ្យព្រះបាទយុធិស្ឋិររងទុក្ខ; បន្ទាប់មកពួកគេរត់ទៅរកប៊ីមសេនម្ដងទៀត ហើយចាប់ផ្តើមបាញ់ព្រួញដូចភ្លៀងគ្របដណ្តប់គាត់ជុំវិញទាំងស្រុង។ ឃើញភាពរហ័សរហួន និងជំនាញអាវុធរបស់គាត់ កងទ័ពទាំងពីរ—ទាំងរបស់អ្នក និងរបស់សត្រូវ—ក៏សរសើរគាត់យ៉ាងខ្លាំង។
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid violent conflict, excellence in discipline and skill can elicit respect from both sides; the verse highlights a warrior-ethic where valor and mastery (lāghava, kṛtāstratā) are acknowledged beyond partisan loyalty, hinting at an ethical space for honor even in war.
After wounding and pressuring King Yudhiṣṭhira with deadly arrows, the attackers turn and charge Bhīma, covering him with an arrow-shower. Observing Bhīma’s agility and weapon-mastery, soldiers from both the Kaurava and Pāṇḍava ranks praise him.