शल्य–युधिष्ठिरयुद्धप्रारम्भः
Commencement of the Śalya–Yudhiṣṭhira Duel
मद्रराज भुजोत्सृष्टे: कड़कबर्हिणवाजितै: । सम्पतद्धिः शरैघोरिरवाकीर्यत मेदिनी,मद्रराजकी भुजाओंसे छूटकर गिरनेवाले कंक और मोरकी पाँखोंसे युक्त भयानक बाणोंद्वारा वहाँकी सारी पृथ्वी ढक गयी थी
madrarāja-bhujotsṛṣṭaiḥ kaṅka-barhiṇa-vājitaiḥ | sampatadbhiḥ śaraiḥ ghōrair avākīryata medinī ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ព្រួញដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច ដែលត្រូវបានបាញ់ចេញពីដៃរបស់ស្តេចមទ្រា មានរោមសត្វកណ្ដោល និងស្លាបក្ងោកតុបតែង បានធ្លាក់ចុះជាក្រុមៗ ដល់ថ្នាក់ដីនៅទីនោះហាក់ដូចត្រូវបានរាលដាល និងគ្របដណ្ដប់ដោយព្រួញទាំងនោះ។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញពីកម្លាំងមិនមានមុខមាត់នៃសង្គ្រាម ដែលវីរភាពបានបម្លែងសមរភូមិឲ្យក្លាយជាសាក្សីនៃអំពើហិង្សាដ៏លើសលប់។
संजय उवाच
The verse highlights how warfare, driven by martial skill and duty, can rapidly overwhelm the world of living beings; it invites reflection on the ethical weight of violence even when performed under kṣatriya norms.
Sañjaya describes Śalya (the king of Madra) releasing a terrifying shower of arrows, fletched with vulture and peacock feathers, so densely that the ground appears covered with them.