Shloka 50
शल्यपरिघातः (Śalya Under Encirclement) — Mahābhārata, Śalya-parva, Adhyāya 12
विव्याध समरे क्रुद्धो बहुभि: कड्कपत्रिभि: | महाबली शल्य पाण्डुपुत्र युधिष्ठिरको रोककर उन्हें मार डालनेकी इच्छासे समरांगणमें कंकपत्रयुक्त अनेक बाणोंद्वारा उनपर क्रोधपूर्वक प्रहार करने लगे ।। अथ भूयो महाराज शरेणानतपर्वणा
sañjaya uvāca | vivyādha samare kruddho bahubhiḥ kaṅkapatribhiḥ | mahābalī śalyaḥ pāṇḍuputraṃ yudhiṣṭhiram roṣakarān hantuṃ samaraṅgaṇe kruddhaḥ kaṅkapatrayuktair anekaiḥ śaraiḥ prāharat || atha bhūyo mahārāja śareṇānataparvaṇā ... |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ក្នុងសមរភូមិដ៏ក្តៅគគុក ព្រះបាទសាល្យៈ អ្នកមានកម្លាំងមហិមា កើតកំហឹងខ្លាំង ហើយមានបំណងសម្លាប់យុធិષ્ઠិរៈ កូនបណ្ឌុ បានបាញ់ប្រហារលើគាត់ម្តងហើយម្តងទៀត ដោយព្រួញជាច្រើនដែលភ្ជាប់ស្លាបសត្វកុក។ បន្ទាប់មកទៀត ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ដោយព្រួញមួយទៀតដែលសន្លាក់បត់ចុះ គាត់បានបន្តការវាយប្រហារ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) can dominate even a great warrior’s conduct in war, intensifying violence and narrowing judgment. In the Mahabharata’s ethical frame, such rage is a powerful inner enemy: it may be tactically effective, yet it risks eclipsing restraint and dharmic clarity.
Sanjaya reports to King Dhritarashtra that Shalya, fighting fiercely, attacks Yudhishthira with many feather-fletched arrows, aiming to kill him. The description emphasizes repeated strikes and the relentless continuation of the assault with yet another specially described arrow.