Shloka 53
Śalya–Bhīma Gadā-saṃnipāta and Śalya’s Bāṇa-jāla against Yudhiṣṭhira
Book 9, Chapter 11
पटुघण्टाशतरवां वासवीमशनीमिव । निर्मुक्ताशीविषाकारां पृक्तां गजमदैरपि
sañjaya uvāca | paṭu-ghaṇṭā-śata-ravāṃ vāsavīm aśanīm iva | nirmuktāśīviṣākārāṃ pṛktāṃ gaja-madair api ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «គ្រាប់គោលនោះ មានកណ្ដឹងរាប់រយព្យួរជាប់ ហើយសំឡេងរំពងរបស់វាខ្លាំងមុតមាំ; វាមើលទៅគួរឱ្យភ័យដូចវជ្រៈរបស់ឥន្ទ្រ។ ដូចពស់ពិសដែលបានបោះស្បែកចាស់ចោល វាបង្កើតភ័យខ្លាចក្នុងចិត្តសត្វលោកទាំងអស់ ខណៈដែលវាបង្កើនក្តីរីករាយក្លាហានដល់ទ័ពខ្លួន; ហើយវាត្រូវបានលាបជាប់ដោយទឹកមាត់ដំរី (rut-fluid)។»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how instruments of war are designed to amplify psychological impact: terrorizing opponents while emboldening one’s own side. It implicitly warns that violence operates not only through physical force but also through fear and morale.
Sañjaya is vividly describing a formidable mace in the battlefield context—its bell-like clamor, its thunderbolt-like dreadfulness, its serpent-like fearfulness, and its being smeared with elephant rut-fluid—highlighting its terrifying presence and its effect on both armies.