Śalya–Bhīma Gadā-saṃnipāta and Śalya’s Bāṇa-jāla against Yudhiṣṭhira
Book 9, Chapter 11
अजातशत्रुं कौन्तेयम भ्यधावद् युधिष्ठिरम् । महाबली मद्रराज मेघोंकी गर्जनाके समान सिंहनाद कर रहे थे। उनके द्वारा मारी जाती हुई पाण्डव-सेना भागकर अजातशत्रु कुन्तीकुमार युधिष्ठिरके पास चली गयी ।।
sañjaya uvāca | ajātaśatruṃ kaunteyam abhyadhāvad yudhiṣṭhiram | mahābalī madrarājaḥ meghānāṃ garjanā-samo siṃhanādaṃ karoti sma | tena tāḍyamānā pāṇḍava-senā bhagnā ajātaśatruṃ kuntīkumāraṃ yudhiṣṭhiraṃ prati jagāma || tāṃ sammṛdya tataḥ saṅkhye laghu-hastaḥ śitaiḥ śaraiḥ |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ព្រះមហាក្សត្រមទ្រា សល្យ អ្នកមានកម្លាំងមហិមា បានរត់ប្រញាប់ទៅរកយុធិષ્ઠិរ កូនកុន្តី ដែលគេហៅថា អជាតសត្រុ។ គាត់គ្រហឹមដូចសត្វសിംហា ដូចសំឡេងផ្គរលាន់នៃពពក បង្កឲ្យមានភ័យស្លន់ស្លោលើសមរភូមិ។ កងទ័ពបណ្ឌវដែលត្រូវគាត់សម្លាប់ ក៏បែកបាក់រត់ទៅរកអជាតសត្រុ យុធិષ્ઠិរ។ បន្ទាប់មក គាត់បានបុកបំបាក់ពួកគេក្នុងសង្គ្រាម ហើយអ្នកចាប់ដៃរហ័សនោះបានចាក់ពួកគេដោយព្រួញមុត។
संजय उवाच
Even a ruler famed as Ajātaśatru—one who bears no enmity—must face the harsh necessities of kṣatriya-dharma in war: protecting the host, steadying morale, and meeting force with disciplined resolve rather than hatred.
Śalya, the powerful king of Madra, charges toward Yudhiṣṭhira with a thunder-like lion-roar. His assault breaks the Pāṇḍava ranks, and the fleeing troops stream back toward Yudhiṣṭhira; Śalya then continues to overwhelm them with swift, sharp arrow-fire.